در سال های اخیر، بشر به دلیل کمبود منابع فسیلی و نگرانی های زیست محیطی به دنبال توسعه و جایگزینی منابع تجدید پذیر به جای منابع فسیلی می باشد. از آنجایی که امروزه مصرف پانل های چوبی در حال گسترش است تقاضای زیادی در جهت جایگزینی چسب های برپایه ی منابع فسیلی با چسب های طبیعی به دلیل تجدید ناپذیری، وابستگی به قیمت نفت و انتشار فرمالدهید از UF و رزین های مربوطه که تهدید جدی برای سلامتی انسان محسوب می شود، وجود دارد. بر این اساس مطالعات متعددی باهدف جایگزینی رزین های مصنوعی با رزین های طبیعی در جریان است. در این تحقیق از تانیک اسید و گالیک اسید بعنوان ماده اولیه سازگار با محیط زیست و اتصال دهنده های عرضی فورفورال، پلی اتیلن ایمین، سیریسین و گلوتارآلدئید رزین تهیه شد. ابتدا مواد اولیه با اتصال دهنده عرضی فورفورال ترکیب و سپس اتصال دهنده های دیگر با نسبت متفاوت به ترکیب اضافه شد و در دمای 80 درجه سانتی گراد به مدت نیم ساعت مخلوط شد. از سنتز این مواد 12 نوع ترکیب مختلف رزین تهیه شد که جهت شناسایی گروه های عاملی و بررسی خواص حرارتی آن ها تحت طیف سنجی FT-IR و آنالیز های TGA، DSC قرار گرفته شد. نتایج نشان داد که ترکیبات دارای پلی اتیلن ایمین در برابر تخریب حرارتی مقاومت خوبی داشتند و فورفورال نیز باعث بهبود ویژگی های چسب ها شده است. ترکیب مواد اولیه، فوفورال، پلی اتیلن ایمین در آزمون DSC دارای بیشترین پایداری حرارتی بوده است.

به منظور شناسایی کمی و کیفی اسید تانیک موجود در پوست بلوط بلندمازو، نمونه های پوست از پارسل یک سری جنگل آموزشی دکتر بهرام نیا (شصت کلاته) جمع آوری شد که در حوزه استحفاظی اداره کل منابع طبیعی استان گلستان قرار دارد. به منظور استخراج تانن در آزمایشگاه از حلال ها بهره گیری شد و نوع حلال به کار برده شده در این بررسی به عنوان عامل متغیر در نظر گرفته شد. با توجه به ترکیب های متنوع پوست، روش استاندارد TAPPI(T264-om-88) برای تعیین مواد استخراجی پوست به کار رفت. استخراج بر روی 20 گرم ماده خشک اولیه به مدت 5 ساعت با دستگاه سوکسله انجام شد. عصاره استخراج شده با حلال های آب داغ، متانول و آب متانول (1:1) به ترتیب برابر25±2 ، 20±2 و 18±2 درصد بود. میزان اسید تانیک موجود در عصاره های یاد شده از نظر کمی با دستگاه کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا محاسبه شد و ساختار آن با دستگاه طیف سنج FT-IR مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که حلال آب-متانول بهترین حلال برای استخراج تانن می باشد و میزان اسید تانیک استخراج شده در طول موج بیشینه 250 نانومتر و بهره گیری از نظام گرادیانی در حلال های آب متانول، متانول و آب به ترتیب شامل 70±2، 30±2 و 5±2 درصد بود و میزان تانن موجود در پوست با بهره گیری از حلال آب متانول (1:1) بیشترین میزان و حدود 14 درصد دیده شد.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

زمینه و هدف: مهندسی بافت اجزاء بافت تخریب شده را شناسایی و در جهت بهبود و عملکرد آن راهکارهای منطقی ارایه می دهد. یکی از این راهکارها ساخت یک داربست مخلوط با پلی ساکارید و آنتی اکسیدان مصنوعی است تا سلول های بنیادی در داخل آن کشت داده شوند، لذا هدف از این مطالعه تعیین و تکثیر سلول های فیبروبلاست بر داربست پلی کاپرولاکتون کیتوسان تانیک اسید بود. روش بررسی: در این مطالعه تجربی از ماده پلی کاپرولاکتون، پودر کیتوسان و تانیک اسید داربستی جهت رشد سلول های فیبروبلاست تهیه شد. سپس جهت پژوهش های بعدی گروه های زیر طراحی شدند؛ گروه 1 داربست پلی کاپرولاکتون، گروه 2 داربست پلی کاپرولاکتون کیتوسان، گروه 3 داربست پلی کاپرولاکتون تانیک اسید و گروه 4 داربست پلی کاپرولاکتون کیتوسان تانیک اسید در این مطالعه پوست ختنه گاه انسان تهیه و سلول های فیبروبلاست لایه درم آن پس از انجام تکنیک های آزمایشگاهی جدا شده، سپس سلول ها به همراه محیط کشت DMEM درون فلاسک های کشت سلول قرار داده و در انکوباتور 5 درصد CO2دار نگهداری شدند. ده هزارسلول فیبروبلاست در چاهک های 96 خانه ای حاوی محلول DMEM و داربست های گروه های بالا منتقل و سپس میزان تکثیر و بقاء سلول های فیبروبلاست با استفاده از روش MTT و هم چنین با استفاده از میکروسکوپ SEM نفوذ سلول های فیبروبلاست بر روی داربست وهم چنین به منظور بررسی گروه های شیمیایی موجود در پلی مرازها از طیف سنج FTIR استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون های آنالیز واریانس و تست تعقیبی توکی تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: میانگین درصد بقاء سلول فیبروبلاست بر اساس تست MTT در 24 ساعت در گروه داربست پلی کاپرولاکتون تانیک اسید در مقایسه با گروه داربست پلی کاپرولاکتون افزایش آماری معنی داری نشان می دهد (05/0p<). هم چنین نتایج نشان می دهد که میانگین درصد بقاء سلول بر اساس تست MTT در 24 ساعت در گروه داربست پلی کاپرولاکتون کیتوسان تانیک اسید در مقایسه با گروه داربست پلی کاپرو لاکتون افزایش آماری معنی داری نشان می دهد (05/0p<). هم چنین میانگین درصد بقاء سلول در داربست پلی کاپرولاکتون کیتوسان در مقایسه با گروه پلی کاپرولاکتون از نظر آماری معنی دار نمی باشد. نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که داربست پلی کاپرولاکتون کیتوسان تانیک اسید با توجه به خاصیت هیدروفیل بودن و زیست سازگاری کیتوسان و تانیک اسید، احتمالا می تواند داربستی مناسب برای فعالیت سلول های فیبروبلاست در داربست باشد. هم چنین احتمالا می تواند محیط مناسب و سازگار با شرایط طبیعی بدن برای رشد و تکثیر سلول های دیگر باشد.

هدف از این پژوهش ارزیابی کارایی تانیک اسید به عنوان منعقد کننده در حذف کدورت آب است. آزمایش ها مطابق با روش آماری تاگوچی طراحی شد و بر روی نمونه های آب با کدورت مصنوعی کائولین و آب با کدورت طبیعی انجام شد. به منظور بهینه سازی فرایند انعقاد توسط تانیک اسید و بررسی تأثیر پارامترهای مختلف بر آن، هفت پارامتر pH، دز منعقد کننده، سرعت اختلاط سریع، سرعت اختلاط کند، زمان اختلاط کند، زمان ته نشینی و کدورت اولیه، به کمک آزمایش جار مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج کلی به دست آمده از آزمایش ها نشان داد که در شرایط بهینه، تانیک اسید قادر است تا 71 درصد کدورت مصنوعی و تا 66 درصد کدورت طبیعی را حذف کند. به علاوه، تانیک اسید در آب های با کدورت پایین تر راندمان بالاتری از خود نشان می دهد. با انجام آنالیز واریانس (ANOVA) مشخص شد که دو پارامتر کدورت اولیه و زمان اختلاط کند، بیشترین تأثیر را بر قدرت منعقد کنندگی تانیک اسید دارند. در مجموع می توان بیان کرد که تانیک اسید از قابلیت منعقد کنندگی برخوردار است و بنابراین می تواند به جای منعقد کننده های متداول، در تصفیه مقدماتی مورد استفاده قرار گیرد.

مقدمه: بسیاری از کارهای دندان پزشکی از جمله قالب گیری ها و تهیه گرافی باعث تحریک رفلکس تهوع می شوند که از شایع ترین مشکلات دندان پزشکان و از عوامل نارضایتی بیماران می باشد لذا نیاز به درمان این شرایط کاملا واضح است.تاکنون پژوهش های انجام شده برای کاهش این رفلکس کم اثر یا وقت گیر و یا تهاجمی بوده است. در این پژوهش اثر تانیک اسید به فرم چسب مخاطی در کاهش رفلکس تهوع مورد بررسی قرارگرفت.مواد و روش ها: ممطالعه تجربی به شیوه ی کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور انجام شد.تعداد 88 نمونه به شیوه ی غیر احتمالی آسان و از بین دانشجویان دانشکده دندان پزشکی اصفهان انتخاب شدند.شدت رفلکس تهوع با آبسلانگ سنجیده و ثبت شد و در هر درجه شدت رفلکس نمونه ها به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. به 44 نفر چسب مخاطی A و 44 نفر دیگر چسب B داده شد. نمونه ها چسب را به کام سخت خود چسباندند و پس از 20 دقیقه دوباره شدت رفلکس تهوع در آن ها سنجیده و ثبت شد. داده ها به وسیله روش های آماری توصیفی، آزمون های آماری Mann-whitneyو Wilcoxonمورد ارزیابی قرار گرفتند (a=0.05)یافته ها: آزمون Wilcoxon نشان داد که درجه رفلکس تهوع قبل و بعد از مصرف چسب مخاطی تانیک اسید معنی دار است (p value<0.001) میانگین کاهش شدت رفلکس تهوع در گروه تانیک اسید -1.23±0.47 و در گروه کنترل -0.11±0.32 بود، آزمون Mann-whitney اختلاف معنی داری میان میانگین میزان کاهش در دو گروه نشان داد (p value<0.001)نتیجه گیری: چسب مخاطی تانیک اسید سبب کاهش رفلکس تهوع می شود.

در این مطالعه، کمپلکس سه گانه ی موسیلاژ بزرک (FM)-ژلاتین-تانیک اسید اکسید (OTA) در دو شرایط اسیدی و قلیایی تهیه شد. میزان کل زیست پلیمر ها و میزان تانیک اسید اکسید اضافه شده به ترتیب 2% (وزنی/وزنی) و 5% (غلظت کل زیست پلیمر ها) بود. طیف سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه و اسپکتروفوتومتری جامد جهت تایید تشکیل کمپلکس، حجم، حلالیت و محتوای فنولیک کمپلکس انجام شد. سپس، تاثیر غلظت تانیک اسید اکسید شده (5/0، 5/2، 5 و 10%) و دمای واکنش ژلاتین با تانیک اسید اکسید شده (30، 40 و 50 درجه سلسیوس) با کمک میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، راندمان کمپلکس و رنگ سنجی اندازه گیری شد. مشخص شد که افزودن تانیک اسید اکسید شده به محلول ژلاتین در pH قلیایی پیوند های قوی و یک کمپلکس پایدار ایجاد می کند. حلالیت آبی کمپلکس اسیدی (1/6 درصد) بالا تر از نمونه قلیایی (6/3 درصد) بود. شرایط بهینه، مرتبط با محتوای فنولیک بالا و حلالیت کم، 5 درصد تانیک اسید اکسید و دمای واکنش 30 درجه سلسیوس بود. این کمپلکس می تواند برای کاربرد های مختلفی از جمله محافظت از مواد غذایی حساس در برابر اکسیداسیون و رهایش کنترل شده ترکیبات زیست فعال در سیستم های تحویل در صنایع غذایی مناسب باشد.

در این پژوهش، تانیک اسید و آلژینیک اسید به عنوان کاتالیست های بسیار کارآمد برای سنتز یک واکنش چندجزیی تک ظرفی مشتق های 9 آریل 8، 1 دی اکسو اکتا هیدروزانتن، H 14-دی بنزو [a, j] زانتن، 9، 9-دی متیل-12-آریل 8، 9، 10، 12-تتراهیدرو-بنزو [a] زانتن-11-اون در شرایط بدون حلال و خنثی استفاده شد. این کاتالیست های زیست پلیمری طبیعی ناهمگن، دارای برتری هایی چون ارزان بودن و تجزیه پذیری با قابلیت بازیافت بدون استفاده از حلال های سمی هستند. ما معتقدیم که این روش ها، ساده، بسیار کارآمد، با زمان کوتاه، راندمان بالا و سازگار با محیط زیست است. همچنین، این شیوه به منظور ساخت مشتق های گوناگون زانتن ها بر روش های گزارش شده پیشین برتری دارد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.